Amatasuna eta lana

Amatasuna eta lana bateragarriak ez direla uste dugu. Baino ez du inporta lan egiten dugun edo ez. Garrantzizkoena da jakitea gai garen edo ez umeak dituen hainbat beharrekin elkartzeko, gorputz kontaktua, babesa, edoskitzea, besoak prest, begirada, lasaitasuna eta presentzia etxean gauden orduetan, gaua barne. Lanean jarraitzea posible da, horrela nahi badugu edo horrela behar badugu, umeak uzte emozionalaren prezioa ordaindu gabe. Askotan lana babesleku eta aitzaki moduan jartzen dugu, umearekin fusio emozionalean ez sartzeko. Beste batzuetan unibertso misteriotsu horretan sartzen gara denborarik gabe eta ume txikiekin jarraian gorputz kontaktua izan gabe, jakinda ekintza hori ez dela ikusgarri gainontzekoen begietan, eta leku horretan ez dugula ez aitorpenik eta ez euskarririk.

Arazoa ez da lana. Arazoa etxera itzultzea da. Hausnartu dezagun egunean zenbat minutu ematen dizkiogun – benetan – gure umeen benetako poztasunera azal, kolore, esne, fluido, besarkada eta zentzuz betetako hitzetan bihurtuta.

Etxera itzultzen garenean, pazientzi nahikoarekin itxaron gaituen umeak, amareking egoteko ordua iritsi dela sentitzen duOrduan nolabaiteko ordaina espero du, mimoz betetakoa, denboraz, besoez, besarkadez eta irriz betetako ordaina, amaren itzulera itxaron duelako. Behin etxera iritsi eta dena uzteko gai bagara, ulertzen badugu ez dagoela ezer beharrezkoagorik gure umea mimoz eta esnez asetzea baino, orduan lana ez da oztopo izango ama eta umearen arteko maitasun lotura gertatzeko.

Irudia: Unsplash

Laura Gutman

Uste dugu amatasuna eta lana ez direla bateragarriak. Baino ez du inporta lan egiten dugun edo ez. Garrantzizkoena da jakitea gai garen edo ez umeak dituen hainbat beharrekin elkartzeko, gorputz kontaktua, babesa, edoskitzea, besoak prest, begirada, lasaitasuna eta presentzia etxean bai gauden orduetan, gaua barne. Beti da posible lanean jarraitzea, horrela nahi badugu edo horrela behar badugu, umeak uzte emozionalaren prezioa ordaindu gabe. Askotan lana babesleku eta aitzaki moduan jartzen dugu, umearekin fusio emozionalean ez sartzeko. Beste batzuetan unibertso misteriotsu horretan sartzen gara denborarik gabe eta ume txikiekin jarraian gorputz kontaktua izan gabe, jakinda ekintza hori ez dela ikusgarri gainontzekoen begietan, eta leku horretan ez dugula ez aitorpenik eta ez euskarririk.

Arazoa ez da lama. Arazoa etxera buelta da. Hausnartu dezagun egunean zenbat minutu ematen dizkiogun – benetan – gure umeen benetako poztasunera azal, kolore, esne, fluido, besarkada eta zentzuz betetako hitzetan bihurtuta.

Uste dugu amatasuna eta lana ez direla bateragarriak. Baino ez du inporta lan egiten dugun edo ez. Garrantzizkoena da jakitea gai garen edo ez umeak dituen hainbat beharrekin elkartzeko, gorputz kontaktua, babesa, edoskitzea, besoak prest, begirada, lasaitasuna eta presentzia etxean bai gauden orduetan, gaua barne. Beti da posible lanean jarraitzea, horrela nahi badugu edo horrela behar badugu, umeak uzte emozionalaren prezioa ordaindu gabe. Askotan lana babesleku eta aitzaki moduan jartzen dugu, umearekin fusio emozionalean ez sartzeko. Beste batzuetan unibertso misteriotsu horretan sartzen gara denborarik gabe eta ume txikiekin jarraian gorputz kontaktua izan gabe, jakinda ekintza hori ez dela ikusgarri gainontzekoen begietan, eta leku horretan ez dugula ez aitorpenik eta ez euskarririk.

Arazoa ez da lama. Arazoa etxera buelta da. Hausnartu dezagun egunean zenbat minutu ematen dizkiogun – benetan – gure umeen benetako poztasunera azal, kolore, esne, fluido, besarkada eta zentzuz betetako hitzetan bihurtuta.

Etxera itzultzen garenean, pazientzi nahikoarekin itxaron gaituen umeak sentitzen du, orain bai, amarekin ordua iritsi zait. Momentu horretatik ordaindua izatea merezi du, mimoz betea, denbora, besoak, besarkadak eta irriz eta baita jaso behar ditu bere eskaera legezkoen erantzunak amaren itzulera itxaron duelako. Behin etxera iritsi eta dena uzteko gai bagara, ulertzen badugu ez dagoela ezer beharrezkoagorik gure umea mimoz eta esnez asetzea baino, orduan lana ez da oztopo izango ama eta umearen arteko maitasun lotura gertatzeko.

Etxera itzultzen garenean, pazientzi nahikoarekin itxaron gaituen umeak sentitzen du, orain bai, amarekin ordua iritsi zait. Momentu horretatik ordaindua izatea merezi du, mimoz betea, denbora, besoak, besarkadak eta irriz eta baita jaso behar ditu bere eskaera legezkoen erantzunak amaren itzulera itxaron duelako. Behin etxera iritsi eta dena uzteko gai bagara, ulertzen badugu ez dagoela ezer beharrezkoagorik gure umea mimoz eta esnez asetzea baino, orduan lana ez da oztopo izango ama eta umearen arteko maitasun lotura gertatzeko.